Η Πρωτοβουλία Τοπικής Ανάπτυξης Φιλίππων, δημιουργήθηκε από πολίτες για να διεκδικήσει για την περιοχή των Φιλίππων, τη δημιουργία ενός δήμου, του Δήμου Φιλίππων, που να πληροί όλα εκείνα τα κριτήρια που θα εμβαθύνουν τη δημοκρατία και ταυτόχρονα θα δίνουν προοπτικές ισχυρής ανάπτυξης του τόπου μας.

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣ. 16 ΙΟΥΝΙΟΥ 1815. ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΧΡΥΣΟΘΗΡΩΝ ΚΑΘΩΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΔΥΤΙΚΑ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΩΝ.



        16 Ιουνίου του 1815, μια ομάδα χρυσοθήρων καταφθάνει στην περιοχή των Φιλίππων για αναζήτηση χρυσού ή αρχαίων. Το κυνήγι του χρυσού καταλήγει σε ένα εντυπωσιακό οδοιπορικό που μας δίνει την  ευκαιρία να  μάθουμε πολλά από τα τοπωνύμια της περιοχής, τουλάχιστον όπως αυτά είχαν στα 1815. Μας είναι άγνωστο το τι ακριβώς έψαχναν οι χρυσοθήρες/αρχαιοκάπηλοι, όπως άγνωστος μας είναι και ο αριθμός τους. Αρχηγός τους, ή τουλάχιστον αυτός που κρατά το ημερολόγιο ( από όπου προέρχονται τα παρακάτω στοιχεία ) είναι κάποιος Μάρκος με καταγωγή από την Πέρα Χώρα. Το μόνο που μπορούμε με ακρίβεια να προσδιορίσουμε είναι ο ξεροπόταμος από όπου ξεκινά το οδοιπορικό μας, πρόκειται για το Κουρού Ντερέ ( ξερόρεμα ) το οποίο είναι ένα ρέμα ανάμεσα στους Φιλίππους και την πόλη της Δράμας, δηλαδή το ρέμα του Δοξάτου. Το ίδιο όνομα αναφέρει και ένας χάρτης του 1847 από έναν Γάλλο αρχαιολόγο.  Παραθέτουμε την αφήγηση του Μάρκου του Περαχωρίτη, ως έχει, σε παρένθεση είναι οι μεταφράσεις των τοπωνυμίων από τα Τουρκικά.
            << Στο ρέμα ΚΟΥΡΟΥ ΝΤΕΡΕ  ( ΞΕΡΟΡΕΜΑ )βρίσκεται ο μεγάλος καταρράκτης, περίπου 25 μπόια και πιο κάτω όπως το ρέμα συνεχίζεται και κάνει μια στροφή, πάνω και ψηλά, υπάρχει ένα μικρό κάστρο που το λέγαμε το ΚΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΜΠΑΛΙΚΛΗ (  ΨΑΡΑΣ ). Στα 1500 μέτρα όπως πηγαίνει το νερό, το ποτάμι χωρίζει στα δύο. Το ένα ρέμα λέγεται ΣΕΪΤΑΝ ΝΤΕΡΕ ( ΔΙΑΒΟΛΟΡΕΜΑ ) και το άλλο ΑΓΙ ΝΤΕΡΕ ( ΑΡΚΟΥΔΟΡΕΜΑ ).
Στη συμβολή των δύο ρεμάτων υπάρχει ένας οικισμός με το όνομα ΜΑΧΜΟΥΖ ΚΙΟΙ ( ΜΑΧΜΟΥΖ = ΠΡΟΕΞΟΧΗ ). Αυτά βρίσκονται στην περιοχή του ΒΕΖΙΡ ΝΤΕΠΕ  ( ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ  ΒΕΖΙΡΗ ). Στα νότια υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ρέμα που κατεβαίνει πολύ χαμηλά και το λένε ΚΟΥΡΤ ΝΤΕΡΕ ( ΛΥΚΟΡΕΜΑ ). Σε αυτό χύνονται τα ρέματα  ΤΖΟΥΒΟΥΡΤΖΙΝ ΝΤΕΡΕ ( ΡΕΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝ ), ΚΑΖ ΝΤΕΡΕ ( ΡΕΜΑ ΤΗΣ ΧΗΝΑΣ ) και το ΣΑΒΑΚ ΝΤΕΡΕ ( ΣΑΒΑΚ = ΔΕΞΑΜΕΝΗ ). Στην περιοχή εδώ και προς τα πάνω δεν υπάρχει κανένα χωριό, προς  τα κάτω όμως, καταβαίνοντας χαμηλά στη πεδιάδα υπάρχει μια αρχαία Ελληνική πόλη ή χωριό που το όνομά του είναι ΚΑΣΙΟΠΗ, τώρα είναι ακατοίκητο, μόνο ερείπια. Ανατολικά υπάρχει ένα ρέμα που το λένε ΜΠΙΝΕΡ ΝΤΕΡΕ ( ΑΛΟΓΟΡΕΜΑ ). Καταβαίνοντας συναντάμε και το ρέμα ΦΑΛΤΖΙ ΝΤΕΡΕ ( ΦΑΛΤΖΙ = ΜΑΝΤΗΣ ). Σ’  αυτό το  μέρος υπάρχει μια πολύ μεγάλη  και ανοιχτή σπηλιά, γύρω στα 103 βήματα στη βάση. Δυτικά υπάρχει ένα ρέμα ξερό που δεν κρατάει νερό καθόλου και που το λένε ΤΖΟΥΡΛΕΜΕ ΝΤΕΡΕΣΙ ( ΤΖΟΥΡΛΕΜΕ = ΒΡΟΝΤΗ ). Αυτό το ρέμα στρίβει και καταλήγει νότια στο ΚΟΥΡΤ ΝΤΕΡΕ και πρέπει να είναι παράλληλο με το ΣΑΒΑΖ ΝΤΕΡΕ. Να σημειώσω πως στο ΤΖΟΥΡΛΕΜΕ ΝΤΕΡΕΣΙ υπάρχουν τεράστια δένδρα που είναι ξερά, το μεγαλύτερο δύσκολα το αγκαλιάζουν πέντε ( 5 ) άνδρες. Τα περισσότερα είναι χτυπημένα από αστραπές, γι’  αυτό πήρε και αυτό το όνομα. Σ’  αυτό το ρέμα αναφέρονται παλιά βυζαντινά χτίσματα και ένα κάστρο με το όνομα ΦΙΔΟΚΑΣΤΡΟ και τρεις ( 3 ) στάνες που είναι και αυτές εγκαταλελειμμένες. Στην πεδιάδα υπάρχει μαχαλάς ή χωριό με το όνομα ΚΑΪΜΑΚΑΝ ΚΙΟΪ ( ΚΑΪΜΑΚΑΝ = ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΗΣ ) το χωρίζει το ρέμα ( δεν είμαι σίγουρος αν το έλεγαν ΚΟΥΡΤ ΝΤΕΡΕ ), από αυτό γίνονταν οι προμήθειες και απείχε από τα ερείπια της Κασιόπης δρόμο μιας ημέρας με το μουλάρι για να πας και δύο για να γυρίσεις. ( μάλλον εννοεί πως στην επιστροφή επειδή ήταν ανηφορικά χρειαζόσουν το διπλάσιο χρόνο ). Πίσω από το ΒΕΖΙΡ ΝΤΕΠΕ φαίνονται τρεις ( 3 ) βουνοκορφές, η τελευταία είναι η πιο ψηλή που δύσκολα διακρίνεται γιατί πάντα ήταν μέσα στα σύννεφα. Το βουνό αυτό το λένε ΤΩΝ ΕΞΩΜΟΤΩΝ γιατί στους πρόποδες αυτού του βουνού πρέπει να κατοικούσαν Βούλγαροι, Σλάβοι, και άλλες φυλές. Το ΜΑΧΜΟΥΖ ΚΙΟΪ παλιά είχε 170 κατοίκους, το 1815, ληστές, αντάρτες, αγωνιστές, από το αρχηγείο του ΒΕΖΙΡ ΝΤΕΠΕ εκτέλεσαν 12 Έλληνες, και 124 Τούρκους και Σλάβους. Είχαν μείνει μόνο 34 Έλληνες που έκαναν διάφορες εργασίες εθελοντικά για το αρχηγείο. Σ’  αυτό το χωριό από τότε που έμεινα άδεια τα σπίτια εγκαταστάθηκαν 210 πειρατές, οι υπόλοιποι έμεινα στα κάστρα ΚΟΥΡΤ ΚΑΛΕ ( ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΩΝ ΛΥΚΩΝ ) που είναι φυσικός βράχος. ΣΕΪΤΑΝ ΚΑΛΕ ( ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ) που είναι πολύ ισχυρό και με απότομους γκρεμούς, ΦΙΔΟΚΑΣΤΡΟ,  που είναι αρχαία ερείπια και το ΚΟΖΑ ΚΑΛΕ ( ΚΑΖΑ = ΘΥΛΑΚΑΣ ) >>
Έτσι τελειώνει η αφήγηση του Μάρκου του Περαχωρίτη, σε αυτήν την ιδιότυπη ξενάγηση στην περιοχή δυτικά των Φιλίππων, πριν από περίπου 200 χρόνια!

Δρ. Τάσος Σαββίδης
Κρηνίδες Φιλίππων, 15/06/2017


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου