Η Πρωτοβουλία Τοπικής Ανάπτυξης Φιλίππων, δημιουργήθηκε από πολίτες για να διεκδικήσει για την περιοχή των Φιλίππων, τη δημιουργία ενός δήμου, του Δήμου Φιλίππων, που να πληροί όλα εκείνα τα κριτήρια που θα εμβαθύνουν τη δημοκρατία και ταυτόχρονα θα δίνουν προοπτικές ισχυρής ανάπτυξης του τόπου μας.

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

ΠΩΣ ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΩΝ ΕΣΩΣΕ ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΗΣ. ΜΙΑ ΑΠΙΘΑΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ…

Θα μπορούσε κανείς να φανταστεί πως το κάστρο της Ακροπόλεως των Φιλίππων θα μπορούσε να σώσει τη ζωή εκατοντάδων ανταρτών από τα Βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής; Όχι! Πολύ δύσκολα! Θα μπορούσαν να είναι οι πιθανές απαντήσεις. Μια αληθινή, βιογραφική, ιστορία έρχεται μας δώσει την απάντηση. Βρισκόμαστε στα 1944, κάπου στις 19 -20 Αυγούστου. Περίπου 150 αντάρτες που έχουν εγκλωβιστεί στα όρη της Λεκάνης. Οι Βουλγαρικές δυνάμεις κατοχής τους έχουν αποκλείσει καθώς τους έχουν κόψει τους δρόμους διαφυγής από Δράμα, Ξάνθη, Ζυγό. Οι δυνάμεις των Βουλγάρων υπολογίζονται
σε 35.000 και απαρτίζεται από τακτικό στρατό, παλαιούς κομιτατζίδες, ταγματασφαλίτες κλπ. Η πείνα θερίζει τους Έλληνες αντάρτες οι οποίοι αποφασίζουν να περάσουν στο Παγγαίο. Το σχέδιο είναι απλό. Οι αντάρτες θα χωριστούν σε μικρότερες ομάδες, θα ξεκινήσουν με χρονική διαφορά, ενώ οι επόμενες ομάδες θα ακολουθήσουν το δρόμο της πρώτης. Εμείς θα ακολουθήσουμε την πορεία της δεύτερης, χρονικά, ομάδας ανταρτών. Οι αντάρτες ξεκινούν βόρεια του Ζυγού, περνούν στο κάμπο των Φιλίππων και στόχο έχουν να φτάσουν στην κεντρική τάφρο. Όταν όμως φτάνουν στα πρώτα χωράφια τους περιμένει μία κακή έκπληξη.
Τα καλαμπόκια έχουν τόσο μεγάλο ύψος ώστε οι αντάρτες δεν μπορούν να έχουν οπτική επαφή, τόσο με την πρώτη ομάδα, όσο και με την κεντρική τάφρο. Τα δύο αυτά δεδομένα τους κάνουν να αποφασίσουν πως πρέπει να κρυφτούν ανάμεσα στις καλαμποκιές, το βράδυ θα περάσουν την κεντρική τάφρο και θα ανέβουν στο Παγγαίο. Το βράδυ ήρθε και οι αντάρτες ξεκινούν. Το Αυγουστιάτικο φεγγάρι είναι σύμμαχός τους καθώς φωτίζει το δρόμο τους. Οι ώρες περνούν και οι αντάρτες δεν έχουν φτάσει ακόμη στην τάφρο. Αυτή η καθυστέρηση  βάζει σε σκέψεις τους αντάρτες οι οποίοι σηκώνονται, τεντώνουν τα κορμιά τους και προσπαθούν να καταλάβουν που βρίσκονται. Ξαφνικά, δεξιά τους και πολύ κοντά τους, βλέπουν το κάστρο της ακροπόλεως των Φιλίππων. Αν είχαν ακολουθήσει το σωστό δρόμο, θα έπρεπε η ακρόπολη των Φιλίππων να βρίσκεται βόρειά τους, μακριά  και πίσω τους, όχι δεξιά και κοντά  τους! Με άλλα λόγια, οι αντάρτες θα έπρεπε να βρίσκονται πίσω από το Δάτο και όχι έξω από τις Κρηνίδες! Το γεγονός αυτό ταρακουνά τους αντάρτες. Καταλαβαίνουν πως κάθε κίνησή τους, τους φέρνει πιο κοντά στις Βουλγαρικές περιπόλους και άρα στο θάνατο. Οι πυροβολισμοί που ακούγονται, τους αποκαλύπτει πως η πρώτη ομάδα έπεσε σε Βουλγαρικές περιπόλους. Αποφασίζουν λοιπόν να παραμείνουν κρυμμένοι ανάμεσα στα καλαμπόκια μέχρι να τελειώσουν οι βουλγαρικές περίπολοι. Αυτό και έκαναν. Τρεις ημέρες κρυμμένοι ανάμεσα στα καλαμπόκια, τα οποία ήταν και η μοναδική τους τροφή, φυσικά ωμά! Την τέταρτη ημέρα αποφασίζουν να ξεκινήσουν και πάλι την πορεία τους προς την κεντρική τάφρο, Αυτή τη φορά όμως ως οδηγό χρησιμοποιούν το κάστρο της ακροπόλεως των Φιλίππων. Κάθε λίγο, κοιτάζουν πίσω ώστε να βεβαιωθούν πως βρίσκονται στη σωστή πορεία. Λίγες ώρες αργότερα, οι Έλληνες αντάρτες θα φτάσουν στην κεντρική τάφρο…

Δρ. Τάσος Σαββίδης
Κρηνίδες Φιλίππων, 23/05/2018

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου