Η Πρωτοβουλία Τοπικής Ανάπτυξης Φιλίππων, δημιουργήθηκε από πολίτες για να διεκδικήσει για την περιοχή των Φιλίππων, τη δημιουργία ενός δήμου, του Δήμου Φιλίππων, που να πληροί όλα εκείνα τα κριτήρια που θα εμβαθύνουν τη δημοκρατία και ταυτόχρονα θα δίνουν προοπτικές ισχυρής ανάπτυξης του τόπου μας.

Κυριακή, 29 Απριλίου 2018

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣ. 29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1240. Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΛΟΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΠΙΔΕΣ ΤΟΥ ΒΑΛΔΟΥΙΝΟΥ Β΄ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΛΑΤΙΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ. Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΠΟΤΕ. ( εικόνα: Ο Λατίνος αυτοκράτορας Βαλδουίνος Β΄ αποχαιρετά τον μικρό Μάρκο Πόλο με τον πατέρα του και τον θείο του οι οποίοι αναχωρούν από την Κωνσταντινούπολη για την Ασία (1260) - Μικρογραφία (1410), Εθνική Βιβλιοθήκη των Παρισίων )



        29 Απριλίου του 1240. Ο Βαλδουίνος Β΄, ο τελευταίος αυτοκράτορας της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης, επιστρέφει από την Ευρώπη φέρνοντας μαζί του μισθοφόρους ( 30.000 – 60.000 ) προκείμενου να πάρει πίσω τα εδάφη που έχασε από την αυτοκρατορία της Νίκαιας. Την πρώτη μάχη που δίνει στην Τυρολόη ( πόλη κοντά στη Ρεδεστό που άνηκε στην επικράτεια της Νίκαιας ) την κερδίζει. Ο στόχος τώρα είναι οι μεγαλύτερες πόλεις μέχρι και την Θεσσαλονίκη. Πρώτη μεγάλη πόλη είναι οι Φίλιπποι, καθώς οι Σέρρες έχουν σχεδόν καταστραφεί, είναι το σκαλοπάτι για να φθάσει στην Θεσσαλονίκη. Τα σχέδια επίθεσης στους Φιλίππους δεν θα πραγματοποιηθούν ποτέ. Η συμμαχία με τους ευρωπαίους μισθοφόρους χαλάει μάλλον λόγω της αδυναμίας του Βαλδουίνου Β΄ να τους πληρώσει, και έτσι η επίθεση στους Φιλίππους δεν έγινε ποτέ! Ο Βαλδουίνος Β΄ του Κουρτεναί (Δεκέμβριος 1217 - Οκτώβριος 1273) ήταν ο τελευταίος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης (1228 - 1261), μέλος του Οίκου των Καπέτων του κλάδου των Κουρτεναί μικρότερος γιος και παιδί του Πέτρου Β΄ του Κουρτεναί και της Γιολάντας της Φλάνδρας.
Οι πρώτοι αυτοκράτορες της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολη
ς Βαλδουίνος Α΄ της Κωνσταντινούπολης και Ερρίκος της Φλάνδρας ήταν αδελφοί της μητέρας του Γιολάντας, ] μετά τον θάνατο του τελευταίου (1216) οι Λατίνοι βαρόνοι εξέλεξαν σαν τον πατέρα του Πέτρο Β' σαν γαμπρό του προηγούμενου αυτοκράτορα. Στον δρόμο για την Κωνσταντινούπολη ο πατέρας του αιχμαλωτίστηκε από τον Δεσπότη της Ηπείρου Θεόδωρο Κομνηνό Δούκα (1217) και παρέμεινε αντιβασιλιάς στην Κωνσταντινούπολη η μητέρα του Γιολάντα, μετά τον θάνατο της μητέρας του (1217) και την παραίτηση του μεγαλύτερου γιου της Φιλίππου νέος αυτοκράτορας εξελέγη ο δεύτερος γιος της Ροβέρτος του Κουρτεναί. Μετά τον θάνατο του Ροβέρτου (1228) και την παραίτηση του τρίτου αδελφού Ερρίκου νέος αυτοκράτορας εξελέγη ο μικρότερος αδελφός τους Βαλδουίνος Β' ο οποίος ήταν παιδί μόλις 11 ετών. Την αντιβασιλεία στην αρχή ανέλαβε η αδελφή του Μαρία του Κουρτεναί η οποία ήταν τότε 24 ετών αλλά πέθανε πρόωρα σε 8 μήνες, οι Λατίνοι ευγενείς στην συνέχεια εξέλεξαν αντιβασιλιά τον γηραιό στρατηγό Ιωάννη της Βρυέννης,  τιτλούχο βασιλιά των Ιεροσολύμων λόγω της πρώτης συζύγου του Μαρίας του Μομφεράτου. Η Μαρία του Μομφεράτου η οποία είχε αποβιώσει από το 1212 ήταν κληρονόμος του βασιλείου της Ιερουσαλήμ από την μητέρα της Ισαβέλλα Α΄ της Ιερουσαλήμ η οποία ήταν εγγονή των βασιλέων Φούλκωνος των Ιεροσολύμων και Μελισσάνθης. Ο μικρός Βαλδουίνος Β' παντρεύτηκε στην συνέχεια την Μαρία της Βρυέννης κόρη του γηραιού στρατηγού από τον τρίτο γάμο του με την Βερενγκέλα της Λεόν κόρη του βασιλιά της Λεόν Αλφόνσου Θ'. Η Λατινική Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης είχε παρουσιάσει μεγάλη κατάπτωση μετά τον θάνατο του θείου του Βαλδουίνου Β' Ερρίκου της Φλάνδρας (1216), οι Βυζαντινοί είχαν πάρει ξανά το πάνω χέρι ελπίζοντας πλέον οι Λατίνοι ότι ο έμπειρος και ικανότατος στρατηγός Ιωάννης της Βρυέννης θα τους δώσει ξανά την χαμένη τους δύναμη.
Όταν ενηλικιώθηκε έδωσε στον εαυτό του τον βασιλικό τίτλο του Πορφυρογέννητου, η κατάσταση που βρήκε ήταν άκρως απελπιστική αφού η Λατινική Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης περιοριζόταν μονάχα σε μια περιοχή γύρω από την Κωνσταντινούπολη. Το 1236 ξεκίνησε τον γύρο των Ευρωπαϊκών αυλών για βοήθεια, επισκέφτηκε την Ρώμη, την Γαλλία και την Φλάνδρα, κατάφερε με την βοήθεια του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του Αγίου να αποσπάσει το Ναμύρ από την αδελφή του Μαργαρίτα. Δεν κατάφερε όμως να κρατήσει το Ναμύρ για πολύ έμεινε απροστάτευτο λόγω τις απουσίας του με αποτέλεσμα ο Ερρίκος Ε', κόμης του Λουξεμβούργου να το κυριεύσει, ο Βαλδουίνος Β' αναγκάστηκε να πουλήσει τα δικαιώματα του στον ξάδελφο του Γκι, κόμη της Φλάνδρας. Το 1237 ο Βαλδουίνος Β' αναγκάστηκε να δώσει ως ενέχυρο με το ποσό των 13.134 χρυσών νομισμάτων το Ακάνθινο Στεφάνι του Ιησού σε Βενετούς εμπόρους, και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη μέσω Γερμανίας και Ουγγαρίας επικεφαλής μεγάλου στρατού (1240). Τα επόμενα χρόνια πέρασε άλλη μια διετία κάνοντας των γύρω των αυλών της Ευρώπης την περίοδο (1245 - 1247) προκειμένου να παρακαλέσει τους βασιλείς για βοήθεια αλλά πάλι χωρίς κανένα αποτέλεσμα, την περίοδο της απουσίας του από την Κωνσταντινούπολη την εξουσία ασκούσαν η αυτοκράτειρα Μαρία της Βρυέννης μαζί με τον Φίλιππο του Τουσί. Συναντήθηκε τελικά με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Θ' (1249) στην Δαμιέτη με τον οποίο αντάλλαξε μια σειρά από πολύτιμα αντικείμενα όπως και το ακάνθινο στεφάνι με χρήματα.
Η οικονομική του τραγωδία τον οδήγησε να προσφέρει σαν εγγύηση στους Βενετούς εμπόρους ακόμα και τον μοναδικό γιο του Φίλιππο ο οποίος τελικά ελευθερώθηκε με την επέμβαση του βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσου Ι' του Σοφού, ο Βαλδουίνος Β' πέρασε όλο το υπόλοιπο διάστημα της βασιλείας του μέχρι την ανατροπή του σε περιοδείες στις βασιλικές αυλές της Ευρώπης για βοήθεια. Την νύχτα της 24ης Ιουλίου/1261 ο Βυζαντινός στρατός υπό την ηγεσία του Αλέξιου Στρατηγόπουλου μπήκε στην Κωνσταντινούπολη από ένα στενό πέρασμα και κατέλαβε την πόλη, ο δειλός Βαλδουίνος Β' σηκώθηκε από τον ύπνο του στο Παλάτι των Βλαχερνών και δραπέτευσε γρήγορα αφήνοντας πίσω του το στέμμα και το σκήπτρο. O Βαλδουίνος δραπέτευσε με μια Βενετσιάνικη γαλέρα στην Εύβοια,από εκεί κατέφυγε στην Απουλία και στην συνέχεια στην Γαλλία εξακολουθώντας να πιστεύει ότι οι δυτικοί θα τον βοηθήσουν να ανακαταλάβει τον θρόνο του, το 1267 στην Ιταλία στήριξε όλες τις ελπίδες του στον μακρινό του ξάδελφο Κάρολο τον Ανδεγαυό. Ο Βαλδουίνος Β' έδωσε στον Κάρολο τον Ανδεγαυό να ανακαταλάβει την Κωνσταντινούπολη για λογαριασμό των Λατίνων αλλά η εξέγερση του Σικελικού Εσπερινού (1272) η οποία χρεώνεται στον βασιλιά της Αραγωνίας Πέτρο Γ' αλλά έγινε με την προτροπή του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μιχαήλ Η' Παλαιολόγου ματαίωσε τα σχέδια του. Τον Οκτώβριο του 1273 ο γιος του Βαλδουίνου Φίλιππος παντρεύτηκε την Βεατρίκη κόρη του Καρόλου στην Φότζα, λίγες μέρες αργότερα πέθανε ο Βαλδουίνος στην Νάπολη, επί της βασιλείας του μειώθηκε ο πληθυσμός της Κωνσταντινούπολης κατά 35.000 ανθρώπους.

Δρ. Τάσος Σαββίδης
Κρηνίδες Φιλίππων, 28/04/2017

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου