Η Πρωτοβουλία Τοπικής Ανάπτυξης Φιλίππων, δημιουργήθηκε από πολίτες για να διεκδικήσει για την περιοχή των Φιλίππων, τη δημιουργία ενός δήμου, του Δήμου Φιλίππων, που να πληροί όλα εκείνα τα κριτήρια που θα εμβαθύνουν τη δημοκρατία και ταυτόχρονα θα δίνουν προοπτικές ισχυρής ανάπτυξης του τόπου μας.

Σάββατο, 28 Απριλίου 2018

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣ. 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1158 μ. Χ. Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΗΣ ΒΡΥΕΝΝΗΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΩΝ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ. Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΩΝ.




       28 Απριλίου του 1158. Γεννιέται ο Ιωάννης της  Βρυέννης, επίτροπος του βασιλιά της  Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης. Υπήρξε ο  άνθρωπος που προσπάθησε να επανακαταλάβει εδάφη της Μακεδονίας. Τελικά κατάφερε να γίνει ο υπεύθυνος της οριστικής απώλειας μεγάλων πόλεων, ‘όπως και των Φιλίππων. Ο Iωάννης ντε Μπριέν) (Jean de Brienne, εξελληνισμένα Ιωάννης της Βριέννης) ήταν σύζυγος της Μαρία Μομφεράτου βασίλισσας της Ιερουσαλήμ και αντιβασιλιάς της Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης. Ήταν δεύτερος υιός του Εράρδου Β' κόμη του Μπριέν στην Καμπανία, που στην Γ' Σταυροφορία συμμετείχε στην πολιορκία της Άκρας.
Νέος έγινε ιππότης και καθώς για 40 έτη συμμετείχε σε κονταρομαχίες, απέκτησε σημαντική φήμη. Όταν το 1208 απεσταλμένοι του βασιλείου της Ιερουσαλήμ ζήτησαν από τον Φίλιππο Β' των Καπέτων βασιλιά της Γαλλίας να επιλέξει έναν από τους βαρόνους του ως μνηστήρα της Μαρίας Μομφεράτου βασίλισσας της Ιερουσαλήμ για να κυβερνήσει το κράτος. Ο Φίλιππος Β' επέλεξε τον Ιωάννη ντε Μπριέν, που νυμφεύτηκε το 1210 τη Μαρία Μομφεράτου, κόρη της Ισαβέλλας, Ανζού βασίλισσας της Ιερουσαλήμ και του Κορράδου του Μομφεράτου. Έγινε έτσι βασιλιάς της Ιερουσαλήμ jure auxoris (συζυγικώ δικαιώματι). Μετά από μερικές ασυντόνιστες επιχειρήσεις, συνάπτει ειρήνη με τον Μαλίκ-αλ-Αντίλ, αδελφό του Σαλαδίνου. Το 1212 πεθαίνει η Μαρία Μομφεράτου, αφού πρώτα του έχει αφήσει μια κόρη, την Ισαβέλλα Β' ντε Μπριέν. Αμέσως μετά ο Ιωάννης νυμφεύεται τη Ρίτα/Στεφανία Ρουπενιδών, κόρη του Λέοντος Α' βασιλιά της Μικράς Αρμενίας.

Στην Ε' Σταυροφορία (1218 - 1221) συμβούλευσε στη Δαμιέττη να αποδεχθούν οι σταυροφόροι τους όρους της συμφωνίας που επρότεινε ο σουλτάνος, αλλά δεν τον άκουσαν με συνέπεια να ακολουθήσει καταστροφή. Έπειτα από αυτό πήγε να ζητήσει βοήθεια στην Ευρώπη. Μετά από τον πάπα Ονώριο Γ' συνάντησε κοντά στη Ρώμη τον Φρειδερίκο Β' Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας. Ο Φρειδερίκος Β', θέλοντας στενότερες σχέσεις με την Ιερουσαλήμ, αρραβωνιάστηκε την κόρη του Ιωάννη, Ισαβέλλα Β' ντε Μπριέν βασίλισσα της Ιερουσαλήμ. Έπειτα από τη Γαλλία και την Αγγλία έφτασε στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα της Λεόν, όπου ο βασιλιάς της Αλφόνσος Θ' Ιβρέας του επρότεινε τη μεγαλύτερη κόρη του και το βασίλειό του, αλλά ο Ιωάννης ντε Μπριέν προτίμησε μία μικρότερη από τις κόρες του, τη Βερεγγάρια. Η μεγαλύτερη κόρη έγινε τελικά μοναχή. Έπειτα από τη Γερμανία πήγε στη Ρώμη. Ο Ιωάννης θέλησε να αθετήσει τον λόγο του απέναντι στον Φρειδερίκο Β' αφαιρώντας την διαδοχή από την κόρη του Ισαβέλλα Β' και δίνοντας τον τίτλο στη νέα (3η) σύζυγό του. Ο Φρειδερίκος Β', που στο μεταξύ είχε νυμφευτεί την Ισαβέλλα Β', εξοργισμένος, του ζήτησε το 1225 στη Ρώμη να εγκαταλείψει τον τίτλο του βασιλιά της Ιερουσαλήμ, που είχε περάσει τώρα σε αυτόν μέσω του γάμου του με την Ισαβέλλα Β'. Ο εύρωστος εξηντάρης Ιωάννης ντε Μπριέν μπόρεσε να εκδικηθεί τον Φρειδερίκο Β' όταν έλειπε στη ΣΤ' Σταυροφορία (1228 - 1229), βοηθώντας τα παπικά στρατεύματα να λεηλατήσουν περιοχές της επικράτειάς του στη Νότιο Ιταλία.
Το 1229 προσεκλήθη από τους βαρόνους της Κωνσταντινούπολης προκειμένου να γίνει αντιβασιλιάς, ως επίτροπος του νεαρού Βαλδουίνου Β' του Κουρτεναί, με τη συμφωνία ο Βαλδουίνος Β' να νυμφευθεί τη 2η κόρη του, Μαρία ντε Μπριέν (1225 - 1275). Επίσης του δόθηκε το Δουκάτο της Φιλιππούπολης με το όρο να το κληρονομήσουν οι γιοί του. Το 1235 η πολιορκία της πόλης, από τις συνδυασμένες δυνάμεις του Ιωάννου Γ' Βατάτζη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων της Νικαίας και του Ιβάν Β' Ασάν βασιλιά της Βουλγαρίας, αποκρούστηκε χάρη σε μία έφοδο του ιππικού του. Όταν απεβίωσε δύο έτη μετά, ετάφη κατά τις συνήθειες των Φραγισκανών μοναχών. Οι χρονικογράφοι τον ύμνησαν ως Έκτορα και Ρολάνδο.
Ήταν χαρακτηριστικός τύπος της εποχής του: περιπλανώμενος ιππότης, γυναικάς, πάντα χωρίς χρήματα, γύριζε την Ευρώπη και έγινε συμβασιλιάς στην Ιερουσαλήμ και μετά στην Κωνσταντινούπολη.

Δρ. Τάσος Σαββίδης
Κρηνίδες Φιλίππων, 27/04/2017


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου