Η Πρωτοβουλία Τοπικής Ανάπτυξης Φιλίππων, δημιουργήθηκε από πολίτες για να διεκδικήσει για την περιοχή των Φιλίππων, τη δημιουργία ενός δήμου, του Δήμου Φιλίππων, που να πληροί όλα εκείνα τα κριτήρια που θα εμβαθύνουν τη δημοκρατία και ταυτόχρονα θα δίνουν προοπτικές ισχυρής ανάπτυξης του τόπου μας.

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2018

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣ. 27 ΜΑΡΤΙΟΥ 1917. ΟΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΥΠΟ ΤΟΝ ΑΥΣΤΡΙΑΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΑΣ VALEDERMAN SICHE, ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ, ΕΙΣΒΑΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ ΕΙΚΟΣΙΦΟΙΝΙΣΣΑΣ ΣΤΟ ΠΑΓΓΑΙΟ ΚΑΙ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΑ ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΑ ΚΕΙΜΗΛΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ. Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ. ( ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ ΚΟΜΗΤΑΤΖΗΔΕΣ ΤΟ 1895 )

27 Μαρτίου του 1917. Ο διευθυντής της Αρχαιολογικής σχολής της Σόφιας, Valederman Siche, ( Αυστριακής καταγωγής και Βουλγαρικής υπηκοότητας ), με τη συνοδεία κομητατζήδων και Βούλγαρων στρατιωτών, εισβάλει στην μονή Εικοσιφοίνισσας στο Παγγαίο και κλέβει τα ανεκτίμητα κειμήλια της μονής. Η περιγραφή των γεγονότων μας σώζεται μέσα από τις καταθέσεις των μαρτύρων που έγιναν δύο χρόνια αργότερα, στη διεθνή επιτροπή που σχηματίστηκε προκριμένου να καταγράψει τις καταστροφές από τη Βουλγαρική κατοχή στην Ανατολική Μακεδονία. Αντιγράφουμε την κατάθεση του ηγουμένου της μονής: << 27 Μαρτίου,
Μεγάλη εβδομάδα: Η εβδομάδα των παθών του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και των μοναχών της μονής. Τη Μ. Δευτέρα, στις 2 η ώρα το απόγευμα ο Βούλγαρος Αρχικομητατζής Panitsa, μαζί με όλους τους άνδρες του και τον γνωστό Valederman Siche, αυστριακής ιθαγένειας, βούλγαρο υπήκοο, αρχαιολόγο και καθηγητή στο πανεπιστήμιο της Σόφιας ( άλλωστε είχε παρουσιαστεί όταν είχε ρθεί για πρώτη φορά στη βιβλιοθήκη της μονής) και βέβηλο των αρχαίων αγαλμάτων της πόλης των Φιλίππων το χειμώνα του 1916 -1917 έφθασε στη μονή μαζί με μερικούς μουσουλμάνους χωρικούς και για να μες εξαπατήσει, αφόπλιζε δύο φρουρούς της μονής ( την εποχή αυτή υπηρετούσαν δύο φύλακες, ένας Τούρκος και ένας Βούλγαρος ). Στη συνέχεια συγκέντρωσαν και έκλεισαν στο υπόστεγο του νέου μαγειρείου όλους τους μοναχούς και το υπηρετικό προσωπικό της μονής. Ύστερα άφησαν να βγούμε έξω εγώ ο ηγούμενος. Ο αντικαταστάτης μου Βιτάλιος και ο γέρος σύμβουλος Γερμανός. Μας χτύπησαν με τους υποκόπανους των όπλων και μας οδήγησαν στο σκοτεινό υπόγειο του παλιού φούρνου. Την ώρα αυτή πιστέψαμε πως το τέλος μας ήταν κοντά. Δώσαμε συγχώρεση μεταξύ μας, σε όλον τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων  και των δημίων μας. Μια ώρα αργότερα είδαμε να έρχεται ο Κωνσταντίνος Τσαπνίκης από το χωριό Λιβαδάκι ( πολλοί από τους κομητατζήδες, μας ήταν γνωστοί από άλλες φορές ) συνοδευόμενος από δύο άλλους και μας ζήτησε να του παραδώσουμε όπλα, τουφέκια και πολυβόλα και ένα ποσό 1.000 λιρών Τουρκίας για να μας χαρίσουν τη ζωή, τονίζοντας μάλιστα πως όσον αφορά τα όπλα έχουν ασφαλείς πληροφορίες. Πέντε φορές κατ΄ επανάληψη μας χτύπησαν άγρια ( τους τρείς ανώτερους της μονής ) και μία ώρα μετά το μαστίγωμά μας, τους παρατηρήσαμε να βάζουν φωτιά σε όλα τα κτίσματα της μονής που βρισκόταν ανάμεσα στην εκκλησία της αγίας Βαρβάρας και τον κυρίως ναό της μονής. Έβαλαν φωτιά για να μας δώσουν την εντύπωση πως τα ενδύματα των μοναχών, τα οποία βρίσκονταν  στο σκευοφυλάκιο της μονής, στη βιβλιοθήκη, τα ιερά σκεύη και τα άλλα αντικείμενα αξίας που είχαν κλέψει έγιναν παρανάλωμα του πυρός. Την ίδια στιγμή ακούσαμε από όλες τις μεριές τρομερούς κρότους. Τη στιγμή αυτή είμαστε ολομόναχοι, πιστεύοντας πως όλο το μοναστήρι είχε παραδοθεί στις φλόγες και ευχόμασταν να πεθάνουμε κάτω στα ερείπια παρά τα αποτεφρωθούμε από τις φωτιές. Η αγωνία μας κράτησε τέσσερις ώρες. Όλα τα είδη που κλάπηκαν, χειρόγραφα, μεμβράνες και πάπυροι της βιβλιοθήκης, ιερά σκεύη βυζαντινής τέχνης, διάφορα είδη και αντικείμενα αξίας σε χρυσό ή άργυρο, αποτελούν στο σύνολό τους ένα άθροισμα ανεκτίμητης αξίας. χρυσόβουλα, φιρμάνια, τίτλοι κυριότητας και άλλα αντικείμενα αρχαίας τέχνης, μεγάλης ιστορικής αξίας, τα φόρτωσαν σε 18 μουλάρια και τα μετέφεραν στη Δράμα. Κανένας δεν μπορεί να εκτιμήσει την αντικειμενική και ιστορική αξία των αντικειμένων που κλάπηκαν. Μετά την αναχώρηση των ληστών, περίλυποι για τα γενόμενα, παραμείναμε κλεισμένοι στα κελιά μας, τρομοκρατημένοι. Εγώ και ο πρεσβύτερος Βιτάλιος τυλιχτήκαμε μέσα σε δέρμα νεοσφαγμένων κατσικιών και μεταχειριστήκαμε και άλλα πρακτικά ιατρικά μέσα και παραμείναμε στα κρεβάτια μας έναν ολόκληρο μήνα. Λίγο καιρό αργότερα, Τούρκοι και Βούλγαροι αξιωματικοι ήρθαν στα κελιά μας για να διαπιστώσουν τις βεβηλώσεις και να προβούν σε ανακρίσεις. Έριχναν τις ευθύνες ο ένας στον άλλον. Μας ρώτησαν και τους απαντήσαμε ότι επρόκειτο για άτακτους στρατιώτες με τουρκική στρατιωτική στολή και ότι μιλούσαν παραφθαρμένα την τουρκική γλώσσα>>

Δρ. Τάσος Σαββίδης
Κρηνίδες Φιλίππων, 26/03/2017





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου