Η Πρωτοβουλία Τοπικής Ανάπτυξης Φιλίππων, δημιουργήθηκε από πολίτες για να διεκδικήσει για την περιοχή των Φιλίππων, τη δημιουργία ενός δήμου, του Δήμου Φιλίππων, που να πληροί όλα εκείνα τα κριτήρια που θα εμβαθύνουν τη δημοκρατία και ταυτόχρονα θα δίνουν προοπτικές ισχυρής ανάπτυξης του τόπου μας.

Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

Στη Λυδία από το 2018, μόνιμα, το camel trophy. Μια τεράστια επιτυχία του ισχυρού και μεγάλου δήμου!


Στη Λυδία θα διεξάγεται, από το 2018, κάθε χρόνο το camel trophy. Η αυτοκινητοβιομηχανία Land Rover που παράγει τα πιο διάσημα τζιπ στο κόσμο, επισκέφθηκε τον οικισμό και από έναν επιτόπιο έλεγχο στο οδικό δίκτυο του, διαπίστωσε πως είναι ίσως η καλύτερη πίστα στο κόσμο. Όσον αφορά το βαθμό δυσκολίας της, σίγουρα είναι η πιο ακραία. Τόσο άσχημη είναι η κατάσταση των δρόμων της Λυδίας, ώστε όλα τα παραπάνω θα μπορούσαν να είναι αλήθεια.
Κάνεις, από τη διοίκηση του δήμου, δεν ντρέπεται γι΄ αυτό! Κανείς δεν νιώθει την ανάγκη να κάνει κάτι. Οι περισσότεροι δημοτικοί σύμβουλοι, αμφιβάλω αν γνωρίζουν που είναι η Λύδια ή αν έχουν επισκεφθεί ποτέ τον εν λόγω οικισμό. Οι φανφάρες περί ενός <<μεγάλου και ισχυρού>> δήμου ηχούν πλέον σαν ανέκδοτο στα αυτιά κάθε κατοίκου των Φιλίππων! Αδιαφορία, ειρωνεία, καταστροφή, είναι αυτά που εισπράττουν οι κάτοικοι κάθε μέρα. Δρόμοι κατεστραμμένοι που πάνω τους έχουν φυτρώσει χόρτα και σε λίγο θα φυτρώσουν και δένδρα. Αλήθεια, τι έχει να μας πεί το διαμάντι το Φιλίππων; Για τους καλοθελητές οι οποίοι θα με κατηγορήσουν ως είρωνα, πρέπει να τους πω πως ο ίδιος έκανε αυτή τη δήλωση, δημόσια, μπροστά σε κόσμο, συγκεκριμένα είπε: <<αν ένα διαμάντι υπάρχει στους Φιλίππους, αυτό είμαι εγώ>>, τόσο μετριόφρων είναι! Αυτό το μοναδικό διαμάντι των Φιλίππων λοιπόν, τι έχει να μας πει για την εικόνα των δρόμων στη Λυδία; Για τον πρόεδρο της κοινότητας της Λυδίας δεν έχω να ρωτήσω κάτι. Μάλλον θα έχει ξεχάσει και ο ίδιος πως είναι πρόεδρος, αλλά ακόμα και να έχει πει κάτι ή να το πράξει στο μέλλον, θα του δώσει κανείς σημασία; Μια υπόδουλη περιοχή, σαν το πεινασμένο σκυλί περιμένει να πέσει κάποιο κοκκαλάκι από το τραπέζι του αφεντικού του για να το αρπάξει. Να χαιρόμαστε την σκλαβιά μας, τους κατακτητές  μας και τους πρόθυμους ντόπιους συνεργάτες τους. Μόνο να θυμόμαστε πως οι δοσίλογοι μετά το τέλος της κατοχής πήραν σύνταξη εθνικής αντίστασης. Όταν έρθει η μέρα που θα αποτινάξουμε τον ζυγό από τα κεφάλια μας, ας μην κάνουμε τα ίδια!
Ανιπτόπους, 03/11/2017

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου