Η Πρωτοβουλία Τοπικής Ανάπτυξης Φιλίππων, δημιουργήθηκε από πολίτες για να διεκδικήσει για την περιοχή των Φιλίππων, τη δημιουργία ενός δήμου, του Δήμου Φιλίππων, που να πληροί όλα εκείνα τα κριτήρια που θα εμβαθύνουν τη δημοκρατία και ταυτόχρονα θα δίνουν προοπτικές ισχυρής ανάπτυξης του τόπου μας.

Τρίτη, 19 Μαρτίου 2019

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΝΕΣ ΣΕ ΠΕΤΡΑ. ΤΟ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟΥ ΡΕΒΥΘΗ ΣΤΙΣ ΚΡΗΝΙΔΕΣ. ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑ ΤΟ 1936 ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ 1955…

ΤΟ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟΥ ΡΕΒΥΘΗ ΤΟ 1955

Το παντοπωλείο του Ρεβύθη είναι ένα σημείο που όλοι μας, λόγο ή πολύ, έχουμε περάσει. Ήταν ένα κατάστημα που όλοι μας έχουμε αγοράσει κάτι. Ειδικά όσοι πήγαιναν σχολείο στο 1ο δημοτικό σχολείο, έχουν μνήμες και όλο και κάτι θα αγόραζαν. Φυσικά η γειτονιά ήταν αυτή που εύρισκέ τα αγαθά που της ήταν απαραίτητα. Ακριβώς κάτω από το περίπτερο του Μαυρομουστάκη, για πολλά χρόνια ήταν το παντοπωλείο της γειτονιάς, αλλά και το ψιλικατζίδικο των μαθητών. Την παλαιά φωτογραφία μας την έστειλε η πιστή αναγνώστρια του blog, η κυρία Φανή Τομπουλίδου της οποίας το πατρικό ήταν στην γειτονιά του παντοπωλείου του Ρεβύθη. Το παντοπωλείο το άνοιξε ο Ευθύμης Ρεβύθης,  κάπου στα 1936  και το δούλεψε για πολλά χρόνια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, η οικογένεια Ρεβύθη αγόρασε φορτηγό και άλλαξε επάγγελμα. Το παντοπωλείο έμεινε για λίγο διάστημα κλειστό.  Έπειτα το νοίκιασε ο

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΩΝ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟ ΛΑΖΑΡΙΔΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΤΙΣ ΚΡΗΝΙΔΕΣ!


    
  Ενημέρωση από τους προέδρους των τοπικών και δημοτικών κοινοτήτων στης Δημοτικές Ενότητας Φιλίππων, ζήτησε ο στενός συνεργάτης και σύμβουλος του Κυριάκου Μητσοτάκη, Μακάριος Λαζαρίδης. Η συνάντηση αποφασίστηκε να γίνει στο δημαρχιακό μέγαρο στις Κρηνίδες, την Παρασκευή , 22 Μαρτίου 2019, στις 18:00 το απόγευμα. Ο κ. Λαζαρίδης ζήτησε την συνάντηση και την ενημέρωση από τους προέδρους καθώς δεν γνωρίζει ( όπως είπε ) σε βάθος το θέμα. Τόνισε στους προέδρους πως δεν έχει ούτε θετική αλλά ούτε και αρνητική θέση στο ενδεχόμενο επανασύστασης του Δήμου Φιλίππων. Αυτός ακριβώς είναι ο

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣ. 19 ΜΑΡΤΙΟΥ 1838. Ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΛΩΡΕΝΤΗΣ ΕΚΔΙΔΕΙ ΤΗΝ ΝΕΟΤΑΤΗΝ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΑΝΕΙ ΕΚΤΕΝΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣ.


        19 Μαρτίου του 1838. Ο Νικόλαος Λωρέντης εκδίδει στη Βιέννη, την Νεοτάτην Διδακτική Γεωγραφία. Επρόκειτο για ένα γεωγραφικό βιβλίο που αφορούσε το σύνολο του πλανήτη. Στον δεύτερο τόμο κάνει εκτενή αναφορά στους Φιλίππους. Ο Νικόλαος Λωρέντης ήταν μέγας εγκυκλοπαιδιστής και εκδότης. Ζούσε και εργαζόταν στην Βιέννη. Το 1838 εκδίδει τον δεύτερο τόμο του τεράστιου και πολύ σημαντικού έργου Νεοτάτην Διδακτική Γεωγραφία. Ένα τεράστιο έργο που στην πραγματικότητα ήταν μια παγκόσμια γεωγραφία. Στον δεύτερο  αυτό τόμο, λοιπόν, γίνεται περιγραφή των πιο σημαντικών πόλεων της Ευρωπαϊκής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Σύμφωνα με τον Νικόλαο Λωρέντη το έργο αυτό εκδίδεται: προς ευχερή γνώσιν όλων των μερών και κατοίκων της γης. Στις σελίδες 417 και 418 ( οι τόμοι έχουν συνεχή αρίθμηση και δεν ξεκινούν ο καθένας από τη σελίδα ένα ( 1 ), γίνεται εκτενή αναφορά στους Φιλίππους. Αναφέρει ο συγγραφέας αφού πρώτα μας γνωρίσει την Δράμα : Δίραμα ή Δράμα ανατολικώς των Σερρών κειμένη οχυρά πόλις απέχουσα ταύτης 7 περίπου μίλια παρά τους νοτίους υπωρείας του Παγγαίου, εν η εδρεύει εις τοπάρχης φέρων προσηγορίαν Καπουτζίπασα ή αρχιπυλωρού με 8.000 κατοίκους εργαζόμενους διάφορα αξιόλογα λινά υφάσματα και συλλέγοντας πλείστον και άφθονον  τάμβακον εκ της πέριξ χώρας. Νοτιοανατολικώτερον ταύτης έκειτο το πάλαι η περίφημος πόλις Φίλιπποι κληθείσα ούτω από του βασιλέως των Μακεδόνων Φιλίππου υφ’ ου ανεκαινίσθη και ηυξήθη πρότερον Κρηνίδες καλούμενη ούσα αποικία Θασίων, αξιομνημόνευτος  εν τη ιστορία δια την παρ’  αυτή συμβάσας φοβεράν και αιματώδη μάχην μεταξύ Βρούτου και Μάρκου Αντωνίου  εν έτη 42 πρό Χριστού καθ’ ην και καταργήθη του

Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2019

ΕΠΑΙΞΑΝ ΜΠΑΡΟΚ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΙΝΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΖΥΓΟΥ.



       


Στην πέτρινη γέφυρα του Ζυγού ( μία από τις δύο ) βρέθηκε εχθές, Κυριακή 18/03/2019, η Μπαρόκ Ορχήστρα Κρηνίδων. Η απόφαση πάρθηκε την τελευταία στιγμή, καθώς σκέφτηκαν να κάνουν την πρόβα τους σε ένα τοπίο που δένει πολύ περισσότερο με το Μπαρόκ από ό, τι οι τείχη μιας αίθουσας. Δεν το σκέφτηκαν πολύ, δύο – τρία τηλέφωνα, έδωσαν ραντεβού στις 13:15 στη γέφυρα και αυτό ήταν όλο! Εν τω μεταξύ ενημερώθηκε ο Πάνος Παχίδης που φρόντισε να μεταφέρει πέντε καρέκλες κάτω από τη γέφυρα. Ψηλή, όμορφη, πολύ παλιά! Με καμάρες και δύο επίπεδα. Στην πραγματικότητα υδραγωγείο, ενώνει τις δύο πλευρές που χωρίζει ο χείμαρρος. Εκεί βρέθηκαν από την Μπαρόκ Ορχήστρα όσοι μπόρεσαν να ανταποκριθούν στο κάλεσμα της τελευταίας στιγμής, του Μαέστρου τους, Τάσου Σαββίδη. Ο Μάκης Χιδήρογλου που έπαιξε κιθάρα και μαντολίνο, η αδελφή του Κορίνα Χιδήρογλου που έπαιξε τενόρο φλογέρα Μπαρόκ, η Χριστίνα Γιουβάνογλου που τραγούδησε και

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΝΕΣ ΣΕ ΠΕΤΡΑ. ΤΟ ΥΦΑΣΜΑΤΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΣΤΙΣ ΚΡΗΝΙΔΕΣ. ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑ ΤΟ 1952…

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΑΓΑΖΙ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

Το υφασματοπωλείο του Μηνά, ή καλύτερα «το Μαγαζί του Μηνά», έχει μια ιδιαίτερη θέση στη νεότερη ιστορία των Κρηνίδων και αυτό διότι χωρίζεται σε δύο περιόδους. Η μία είναι η περίοδος που ήταν ανοιχτό και λειτουργούσε, ενώ η άλλη η περίοδος που είχε πλέον κλείσει. Η ιδιαιτερότητα έγκειται στο γεγονός πως ο όρος «Το μαγαζί του Μηνά» χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα από γενιές ( όπως η δική μου ) που δεν πρόλαβαν ούτε τον ίδιο στη ζωή, ούτε το μαγαζί του σε λειτουργία. Το παράδοξο,, όμως  είναι  πως το «Μαγαζί του Μηνά» είναι δύο (2)!  Ο Μηνάς ήρθε στις Κρηνίδες περίπου το 1950 -51 από το Πολύνερο. Ήταν γεννημένος κάπου μεταξύ 1910 και 1915 ( ίσως και να κάνω λάθος ) και το επώνυμό του ήταν Παπαδάκης, αν και μάλλον ποντιακής καταγωγής. Το 1952 αγόρασε ένα μικρό μαγαζάκι από αυτά που είχε κάνει ο ράφτης Γερμανός Δεμίρογλου, την ιστορία του οποίου είδαμε στο πρώτο άρθρο της σειράς αυτής. Ενδεχομένως να αγόρασε το οικόπεδο και να έκτισε ο ίδιος το μαγαζί του, δεν είμαι βέβαιος. Επρόκειτο για μια σειρά μικρών μαγαζιών που

Ναυάγιο δικαιώνει τον Ηρόδοτο 2.469 χρόνια μετά



Έχουμε πει χιλιάδες φορές μέσα από αυτό το blog πως η ιστορία των Φιλίππων, όπως την περιγράφει η Εφορεία Αρχαιοτήτων είναι ένα παραμυθάκι για μικρά παιδιά. Βασίζεται σε θεωρίες δικές τους,οι οποίες δεν συμφωνούν με κανέναν ιστορικό και περιηγητή ανά τους αιώνες. Κύριο επιχείρημά τους "δεν έχουμε ανασκαφικά δεδομένα"! Λες και έχουν κάνει σοβαρές ανασκαφές ή για κάθε τι που έκαναν οι αρχαίοι θα έπρεπε να αφήνουν και ένα αποδεικτικό στοιχείο για τον αρχαιολόγο του μέλλοντος. Να όμως που έρχεται μία είδηση που ανατρέπει τα πάντα. Αφορά τον Ηρόδοτο, τον  οποίο ακόμα και οι Έλληνες αρχαιολόγοι θεωρούν μη αξιόπιστο. Αναρωτιέμαι, μετά από αυτό το δημοσίευμα, μήπως πρέπει να αλλάξουν λίγο τις θέσεις τους; Μήπως αυτά που γράφει για την περιοχή των Φιλίππων δεν είναι φαντασίες του, αλλά πραγματικά γεγονότα;   Με δημοσίευμά του ο Guardian αναφέρει πως ο Ηρόδοτος δικαιώνεται 2.469 χρόνια μετά, αφού τα αρχαιολογικά ευρήματα ταυτίζονται απόλυτα με το κείμενό του.
Τον 5 αι. π.Χ, ο Έλληνας ιστορικός επισκέφθηκε την Αίγυπτο και έγραψε για ασυνήθιστα πλοιάρια που έπλεαν στον Νείλο.
Είκοσι τρεις γραμμές από το έργο του "Ιστορίαι", που αποτέλεσε τη θεμελιώδη βάση της Ιστορίας στον δυτικό πολιτισμό, είναι αφιερωμένες στην περιγραφή αυτών των ποταμόπλοιων, των "μπάρις".
Επί αιώνες, οι ειδικοί διαφωνούσαν όσον αφορά στην περιγραφή αυτών των πλοιαρίων καθώς δεν είχαν αρχαιολογικές αποδείξεις ότι είχαν υπάρξει ποτέ τέτοιου είδους ποταμόπλοια. Ωστόσο, τώρα, ο Ηρόδοτος επιβεβαιώνεται, γράφει ο Guardian, Ένα πολύ καλά

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣ. 18 ΜΑΡΤΙΟΥ 1919. Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΕΙΚΟΣΙΦΟΙΝΙΣΣΑΣ, ΑΥΞΕΝΤΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΔΗΣ, ΚΑΤΟΝΟΜΑΖΟΥΝ ΤΟΝ VALADERMAR SICHE, ΩΣ ΤΟΝ ΟΡΓΑΝΩΤΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΚΛΟΠΗΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ, ΣΤΙΣ 27 ΜΑΡΤΙΟΥ ΤΟΥ 1917.



       
ΕΙΚΟΣΙΦΟΙΝΙΣΣΑ 1939
18 Μαρτίου του 1919. Η διεθνής επιτροπή που συστάθηκε μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, προκειμένου να καταγράψει τις ζημιές και τις καταστροφές, συνεπεία του πολέμου, φθάνει στην μονή Εικοσιφοίνισσας. Στην κατάθεσή τους ο μοναχός Αυξέντιος και ο κάτοικος της περιοχής, Αθανάσιος Δασκαλούδης, κατονομάζουν τον Αυστριακής Καταγωγής και Βουλγαρικής υπηκοότητάς, καθηγητή και διευθυντή της αρχαιολογικής σχολής της Σόφιας, Valadermar Siche, ως τον οργανωτή της μεγάλης κλοπής της μονής, στις 27 Μαρτίου του 1917, κατά  την οποία είχαν κλαπεί, αντικείμενα μεγάλης ιστορικής αξίας. η επιτροπή είχε φτάσει στην περιοχή ( Ηλιοκώμη και τα γύρω χωριά ), στις 10 Μαρτίου του 1919 και έφυγε στις 23 του ιδίου μήνα. Ας παρακολουθήσουμε τα γεγονότα μέσα από  εκπληκτικό έργο ( που επιμελήθηκε ο Ν. Ρουδομέτωφ ) Τετράδια Βουλγαρικής Κατοχής, τόμος Γ’ , ΣΕΛ 495 – 496 ).  <<…. Την ίδια ημέρα η επιτροπή πήγε στο μοναστήρι της Εικοσιφοίνισσας για ανακρίσεις σχετικά με τη λεηλασία της μονής που έγινε τον Μάρτιο του 1917. Καθώς έλειπαν από το μοναστήρι ο Ηγούμενος και ο Ταμίας, στην επιτροπή κατέθεσαν πολλοί από τους μοναχούς της μονής, οι οποίοι γενικά επιβεβαίωσαν αυτά που υπάρχουν στις επίσημες αναφορές που είναι καταχωρημένες κατά χρονολογική σειρά στα βιβλία της μονής. Η επιτροπή πήρε μια μετάφραση των εν λόγω εγγράφων. Εν τούτοις πρέπει να ληφθεί υπ΄ όψη η δήλωση του μοναχού Αυξεντίου, διαχειριστή, ηλικίας 35 ετών, ο οποίος αφού ορκίστηκε βεβαίωσε ό, τι αναγνώρισε μεταξύ των ληστών της συμμορίας τον κύριο Valadermar Sische, διευθυντή της αρχαιολογικής σχολής της Σόφιας, ο οποίος είχε